jak wychować fajne dziecko, cz. 2

Są takie książki o wychowaniu, które nie tyle, co podają nowe pomysły, co porządkują to, co ma się już dawno w głowie i w sercu. Przypuszczam, że różnym osobom zdarza się to przy różnych pozycjach. Dla mnie taką odkrywczą książką była „Pozytywna dyscyplina” Jane Nelsen. Piszę ten tekst, żeby uporządkować galop myśli, jaki mam po lekturze i okiełznać trochę entuzjazm, jaki się we mnie obudził. W żadnym wypadku nie uważam się za eksperta od wychowania, poznałam jednak kierunek, w jakim chcę iść w moim procesie wychowawczym i tym się tutaj z wami dzielę. Kierunek zawiera się w trzech słowach: przynależność, samodzielność, komunikacja. Continue reading

słowniczek psychiatryczny: napęd

Napęd to tempo w jakim człowiek się rusza i myśli. Napęd to jeden z parametrów, który wpisujemy do formularza badając pacjenta, ale można go ocenić od pierwszego kroku w gabinecie, od pierwszego zdania, jakie wypowie. Czy podchodzi szybko czy wolno? Czy mówi szybko, czy odpowiada od razu, czy ma żywą gestykulację, żywą mimikę, czy porusza się jakby brodził w smole, odpowiada po przerwie, lakonicznie, powoli? Czy może nie, może w ogóle jego napęd w żaden sposób nie zwraca uwagi, nie drażni – wobec tego można przyjąć, że mieści się w normie. Continue reading